Rozmowy o profesjonalnej superwizji

W dniach 7 i 8 kwietnia 2022 roku w Poznaniu odbyło się Seminarium edukacyjne pod nazwą: „Superwizja pracy socjalnej: dylematy, przeszkody i rozwój z punktu widzenia superwizora pracy socjalnej”. Organizatorem seminarium było Wielkopolskie Samorządowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego Nr2 w Poznaniu, pierwszy w Polsce podmiot szkolący, który uzyskał zgodę Ministra Rodziny i Polityki Społecznej na kształcenie certyfikowanych superwizorów.
Ideą zorganizowania Seminarium było łączenie środowisk certyfikowanych superwizorów pracy socjalnej, podjęcie dyskusji na temat obecnego stanu superwizji pracy socjalnej w Polsce oraz analiza standardów oraz wyzwań związanych z wdrażaniem superwizji w Polsce.
Rekomendacje które wypracowaliśmy w ramach Seminarium zostały przekazane przedstawicielom Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej. Przewidujemy kolejne tego typu spotkania jeszcze w tym roku. To był dla nas i dla superwizji pracy socjalnej w Polsce dobry czas! 🙂

Wznawiamy superwizję dla superwizorów

Po ponad rocznej przerwie wznowiliśmy Grupę Samorozwojową dla superwizorów pracy socjalnej. Nasza superwizja, zwana także hiperwizją lub metasuperwizją pracy socjalnej ma celu analizę własnej pracy superwizyjnej, wymianę doświadczeń oraz refleksję nad profesjonalnym wymiarem superwizji pracy socjalnej i edukowania kadr służb społecznych. Praca naszej grupy jest wzbogacana o wiedzę i doświadczenia jej poszczególnych członków. Na kolejnych spotkaniach oprócz metaanalizy naszych sesji sesji superwizyjnych będziemy poruszać między innymi tematykę: wykorzystania narzędzi coachingowych w superwizji, wsparcia superwizyjnego dla specjalistów pracujących z osobami w kryzysie bezdomności, pracy z zespołami w konflikcie oraz superwizji w obszarze przemocy domowej. Praca w obszarze profesjonalnego pomagania to ciągły rozwój. Profesjonalne pomaganie jest wzmacniające i inspirujące 🙂

Superwizorzy pracy socjalnej integrują się!

Spotkanie integrujące środowisko superwizorów i nauczycieli działających w obszarze pomocy społecznej

Można śmiało powiedzieć, że 21 luty 2021 roku był pierwszym w tym roku świętem polskiej superwizji pracy socjalnej. Z inicjatywy Stowarzyszenia Certyfikowanych Superwizorów Pracy Socjalnej spotkali się promotorzy i entuzjaści superwizji w pomocy społecznej, nauczyciele superwizji i superwizorzy z całej Polski. Miałem przyjemność uczestniczyć w tym spotkaniu, wraz z panią Prezes Bożeną Wołoszyn z ramienia Polskiego Towarzystwa Superwizji Pracy Socjalnej. Osoby dotychczas realizujące superwizję w pomocy społecznej dobrze się znają, jednak do grona certyfikowanych superwizorów dołączyła grupa trzynastu nowych superwizorów pracy socjalnej. Spotkanie pokazało jak barwnym, wielonurtowym zespołem są polscy superwizorzy pracy socjalnej. Rozmawialiśmy o planowanych zmianach w pomocy społecznej. Widać, że jest wśród nas potrzeba rozmawiania o rozwoju i kształcie superwizji pracy socjalnej. Chcemy się jeszcze spotykać i rozmawiać o tym, jak podnieść standardy świadczonego wsparcia. Wierzę, że będziemy mogli w nieodległym czasie spotkać się „na żywo” i powrócić do debaty. Tylko wspólnie możemy wpłynąć na zmiany i zdynamizować proces wdrażania superwizji pracy socjalnej w Polsce.

Od czegoś trzeba zacząć!

„Od czegoś trzeba zacząć” – to indywidualny projekt socjalny zrealizowany przez Wioletę Rak, pracowniczkę socjalną Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Międzyrzecu Podlaskim. Indywidualny projekt, bo wspiera jedną potrzebującą osobę lub jedną rodzinę. W ramach indywidualnego projektu socjalnego pracownik socjalny pełni rolę managera projektu, a więc opracowuje koncepcję, konsultuję ją ze swoim klientem, angażuje do współpracy i jednocześnie swoimi działaniami inspiruje osobę do zmiany swojej trudnej sytuacji. Zatem, oprócz pracownika socjalnego, współtwórcą projektu socjalnego i jego współrealizatorem jest zawsze osoba potrzebująca wsparcia. W ramach projektu socjalnego pracownik socjalny zaprasza do współpracy także lokalne organizacje, specjalistów, osoby prywatne, firmy, zachęca sponsorów do współfinansowania działań. Projekt socjalny jest realizowany według ściśle określonego planu, trwa zwykle do momentu zrealizowania ustalonego celu i zawsze wiąże się z poprawą sytuacji osoby lub rodziny. Po jego zakończeniu pracownik socjalny ewaluuje i rozlicza projekt.
W ramach realizowanych przeze mnie superwizji pracy socjalnej moją rolą jest zainspirować, ukazać metodyczny aspekt tworzenia koncepcji projektu, omówić z pracownikiem socjalnym zasoby i ograniczenia jego realizacji. Dzięki takiej owocnej współpracy w kilku ośrodkach pomocy społecznej na terenie kraju zostały zrealizowane bardzo pożyteczne, wzorcowe projekty socjalne. Jednym z nich jest projekt Wiolety Rak, która zdradziła tajemnicę, że już pracuje nad kolejnymi. TUTAJ zobaczysz co udało się zrobić Wiolecie w Międzyrzecu Podlaskim. Innym przykładem dobrej praktyki poprzedzonej superwizją jest projekt socjalny pod nazwą „Olivier, na zdrowie!”, autorstwa Karoliny Wasilewskiej, pracowniczki socjalnej z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Jeleniej Górze. TUTAJ przeczytasz o projekcie Karoliny. Trzymam kciuki za Was dziewczyny!! Zmieniacie Świat na lepszy!!!

Super-Wizje z przyszłymi superwizorami

W grudniu bieżącego roku odbył się ostatni z moim udziałem trening superwizyjny w ramach pierwszego w Polsce szkolenia dla przyszłych certyfikowanych superwizorów pracy socjalnej, organizowanego przez Wielkopolskie Samorządowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego nr 2 w Poznaniu. Po zakończeniu kursu i pomyślnym zdaniu egzaminu przed Centralną Komisją Egzaminacyjną absolwenci szkolenia zasilą grono certyfikowanych superwizorów pracy socjalnej. W ramach modułu praktycznego uczestnicy szkolenia ćwiczyli pod moim czujnym okiem umiejętności praktyczne w zakresie prowadzenia sesji superwizji pracy socjalnej. To były bardzo trudne, ale zarazem inspirujące i pouczające spotkania, prawdziwe super – wizje! Analizowaliśmy wspólnie i poddawaliśmy refleksji takie aspekty sesji, jak: organizacja przestrzeni, ustalenie i wywiązywanie się z zasad, wykorzystanie czasu, tempo zajęć, pomoce dydaktyczne, wykorzystanie materiałów informacyjnych, kierowanie procesem grupowym, dobór metod i środków dydaktycznych, przekazywanie treści, styl prowadzenia zajęć, postawa prowadzących sesje, interakcja z uczestnikami, przygotowanie do sesji, zgodność tematu i treści sesji z omawianym zagadnieniem superwizyjnym oraz, co najważniejsze – wiedza merytoryczna superwizorów pracy socjalnej. Drodzy specjaliści, trzymam za Was kciuki!!