Od czegoś trzeba zacząć!

„Od czegoś trzeba zacząć” – to indywidualny projekt socjalny zrealizowany przez Wioletę Rak, pracowniczkę socjalną Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Międzyrzecu Podlaskim. Indywidualny projekt, bo wspiera jedną potrzebującą osobę lub jedną rodzinę. W ramach indywidualnego projektu socjalnego pracownik socjalny pełni rolę managera projektu, a więc opracowuje koncepcję, konsultuję ją ze swoim klientem, angażuje do współpracy i jednocześnie swoimi działaniami inspiruje osobę do zmiany swojej trudnej sytuacji. Zatem, oprócz pracownika socjalnego, współtwórcą projektu socjalnego i jego współrealizatorem jest zawsze osoba potrzebująca wsparcia. W ramach projektu socjalnego pracownik socjalny zaprasza do współpracy także lokalne organizacje, specjalistów, osoby prywatne, firmy, zachęca sponsorów do współfinansowania działań. Projekt socjalny jest realizowany według ściśle określonego planu, trwa zwykle do momentu zrealizowania ustalonego celu i zawsze wiąże się z poprawą sytuacji osoby lub rodziny. Po jego zakończeniu pracownik socjalny ewaluuje i rozlicza projekt.
W ramach realizowanych przeze mnie superwizji pracy socjalnej moją rolą jest zainspirować, ukazać metodyczny aspekt tworzenia koncepcji projektu, omówić z pracownikiem socjalnym zasoby i ograniczenia jego realizacji. Dzięki takiej owocnej współpracy w kilku ośrodkach pomocy społecznej na terenie kraju zostały zrealizowane bardzo pożyteczne, wzorcowe projekty socjalne. Jednym z nich jest projekt Wiolety Rak, która zdradziła tajemnicę, że już pracuje nad kolejnymi. TUTAJ zobaczysz co udało się zrobić Wiolecie w Międzyrzecu Podlaskim. Innym przykładem dobrej praktyki poprzedzonej superwizją jest projekt socjalny pod nazwą „Olivier, na zdrowie!”, autorstwa Karoliny Wasilewskiej, pracowniczki socjalnej z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Jeleniej Górze. TUTAJ przeczytasz o projekcie Karoliny. Trzymam kciuki za Was dziewczyny!! Zmieniacie Świat na lepszy!!!

Super-Wizje z przyszłymi superwizorami

W grudniu bieżącego roku odbył się ostatni z moim udziałem trening superwizyjny w ramach pierwszego w Polsce szkolenia dla przyszłych certyfikowanych superwizorów pracy socjalnej, organizowanego przez Wielkopolskie Samorządowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego nr 2 w Poznaniu. Po zakończeniu kursu i pomyślnym zdaniu egzaminu przed Centralną Komisją Egzaminacyjną absolwenci szkolenia zasilą grono certyfikowanych superwizorów pracy socjalnej. W ramach modułu praktycznego uczestnicy szkolenia ćwiczyli pod moim czujnym okiem umiejętności praktyczne w zakresie prowadzenia sesji superwizji pracy socjalnej. To były bardzo trudne, ale zarazem inspirujące i pouczające spotkania, prawdziwe super – wizje! Analizowaliśmy wspólnie i poddawaliśmy refleksji takie aspekty sesji, jak: organizacja przestrzeni, ustalenie i wywiązywanie się z zasad, wykorzystanie czasu, tempo zajęć, pomoce dydaktyczne, wykorzystanie materiałów informacyjnych, kierowanie procesem grupowym, dobór metod i środków dydaktycznych, przekazywanie treści, styl prowadzenia zajęć, postawa prowadzących sesje, interakcja z uczestnikami, przygotowanie do sesji, zgodność tematu i treści sesji z omawianym zagadnieniem superwizyjnym oraz, co najważniejsze – wiedza merytoryczna superwizorów pracy socjalnej. Drodzy specjaliści, trzymam za Was kciuki!!

Rozmowy o superwizji w polskiej pomocy społecznej

W dniach 17 i 18 maja 2019 r. odbyła się w Krakowie VI Ogólnopolska Konferencja Naukowa z cyklu „Praca socjalna w teorii i działaniu” SUPERWIZJA W POLSKIEJ POMOCY SPOŁECZNEJ – STAN OBECNY I PERSPEKTYWY.  Ideą Konferencji było podjęcie dyskusji na temat stanu obecnego wdrażania superwizji pracy socjalnej w Polsce, standardów oraz wyzwań, które są związane z szerokim kontekstem wdrażania i realizacji superwizji w pracy socjalnej. Celem Konferencji było przedyskutowanie aktualnego stanu wdrażania superwizji jako narzędzia wsparcia pracowników socjalnych oraz innych grup zawodowych w obszarze szeroko rozumianego wsparcia społecznego (asystentów rodziny, opiekunów i terapeutów w domach pomocy społecznej, pracowników organizacji pozarządowych z obszaru pomocy społecznej, koordynatorów rodzinnej pieczy zastępczej, kuratorów, członków zespołów interdyscyplinarnych, opiekunów). Na konferencji pojawili się aktywni na rynku superwizyjnym superwizorzy pracy socjalnej oraz nauczyciele akademiccy zainteresowani tematyką superwizji pracy socjalnej i profesjonalizacją w pomocy społecznej. W ramach Konferencji dokonano prezentacji przykładów dobrych praktyk zastosowania superwizji w pracy socjalnej, przedstawiono wyniki badań oraz analiz różnych wymiarów superwizji, w tym również: wymiaru etycznego superwizji jako ważnego czynnika przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu pracowników socjalnych oraz wzmacniania realizacji celów pracy socjalnej.  Zastanawialiśmy się wspólnie nad przyszłością superwizji pracy socjalnej w Polsce. „Co dalej z superwizją pracy socjalnej…..?” Tak brzmiał tytuł panelu dyskusyjnego, w którym wzięli udział między innymi dr hab. Teresa Zbyrad z Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, dr hab. Jerzy Szmagalski, prof. Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, dr hab. Hubert Kaszyński reprezentujący Uniwersytet Jagielloński, dr Anna Olech z Uniwersytetu Warszawskiego, oraz pani Renata Dobrzyńska reprezentująca Wielkopolskie Samorządowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego. W dyskusji brała także udział przedstawicielka Ministerstwa Rodziny Pracy i Polityki Społecznej, pani Marzena Jakubowska. Zarówno wskazani powyżej paneliści, jak i uczestniczący w spotkaniu superwizorzy i licznie zgromadzeni goście wzięli udział w burzliwej dyskusji nad stanem superwizji w polskiej pomocy społecznej.

Kolejne spotkanie grupy samorozwojowej dla superwizorów pracy socjalnej

Zapraszam na kolejne spotkanie superwizyjnego Study Circle. Samorozwojowa grupa dla superwizorów pracy socjalnej ma celu analizę pracy własnej, wymianę doświadczeń oraz refleksję nad profesjonalnym wymiarem superwizji pracy socjalnej i edukowania kadr służb społecznych. Praca grupy jest wzbogacana o wiedzę i doświadczenia jej poszczególnych członków. Grupa jest otwarta dla nowych uczestników. Spotkania w koleżeńskim kręgu superwizyjnym będą składały się z trzech części:

I. część będzie poświęcona na pozyskanie i zgłębienie wiedzy przekazanej przez uczestników (część szkoleniowa / część poświęcona wymianie wiedzy). Zakłada się zaproszenie specjalistów z zewnątrz grupy superwizyjnej – zgodnie z jej potrzebami szkoleniowymi.
II. część będzie superwizją pracy własnej uczestników prowadzoną / moderowaną przez jednego z uczestników (część superwizyjna)
III. część będzie do „wolnej” dyspozycji uczestników (zdziwienia, analiza rzeczywistości, wymiana myśli i emocji, ustalenia organizacyjne, wizje rozwojowe).

Czytaj dalej

Treningi dla przyszłych certyfikowanych superwizorów pracy socjalnej

Minister Rodziny Pracy i Polityki Społecznej w dniu 22 lutego 2018r. wydał zgodę na rozpoczęcie pierwszego w Polsce szkolenia dla certyfikowanych superwizorów pracy socjalnej. Pierwszą instytucją szkoleniową w Polsce, która uzyskała zgodę na prowadzenie tego szkolenia jest Wielkopolskie Samorządowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego nr 2 w Poznaniu.  Zostałem zaproszony do współpracy i mam zaszczyt prowadzić w ramach tej inicjatywy moduł o nazwie: „trening superwizyjny”. Realizacja modułu zakłada zdobycie przez uczestników szkolenia wiedzy i umiejętności praktycznych w zakresie prowadzenia indywidualnych i grupowych sesji superwizji pracy socjalnej, stosowania technik i metod wykorzystywanych w praktyce superwizyjnej. Szkolenie rozpoczęło się w styczniu tego roku. Zakończy się we wrześniu 2020 roku. Potem uczestnicy szkolenia staną przed Centralną Komisją Egzaminacyjną i tam będą walczyć o certyfikaty superwizora pracy socjalnej.